Abonneren

Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!

Abonneren

Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!

Menu
Zoeken op deze site

site search by freefind advanced

Verhalen en/of foto's over de Utrechtse Heuvelrug zijn welkom.... op dit mailadres

De foto’s op deze pagina zijn auteursrechtelijk beschermd. Niets op deze pagina's mag worden gebruikt of gepubliceerd zonder uitdrukkelijke schriftelijke toestemming van de auteur.
Copyright ©Gerrit Verwoert/utrechtseheuvelrug.punt.nl. All Rights Reserved.

Links
Weer




tellers
eXTReMe Tracker
Disclaimer
Cookies
Deze website maakt gebruik van Google AdSense om inkomsten te genereren uit advertenties van derden. Om gerichte advertenties te kunnen vertonen op de website, gebruikt Google AdSense cookies die al eerder via andere websites op jouw harde schijf zijn geplaatst.
Hoe Google gebruikmaakt van cookies in advertenties

De gewone klit of kleine klit (Arctium minus) is een vaste plant, die tot de composietenfamilie (Asteraceae) behoort. De plant komt in het wild voor in Europa en Azië. De gewone klit onderscheidt zich van de grote klit doordat de bladsteel van de rozetbladen bij de grote klit gevuld en bij de gewone klit aan de voet hol is.

De gewone klit komt voor op open, vochtige, zeer voedselrijke en omgewerkte grond, en is zeer algemeen. De plant heeft een penwortel en kan 0,5-2,5 m lang worden.
De plant bloeit van juni tot september met paarse bloem in hoofdjes. De stekels meegerekend zijn de bovenste bloemhoofdjes van de gewone klit 1,5-3 cm breed. De hoofdjes zijn tros- of aarvormig gerangschikt en zitten meest afzonderlijk op een steel, maar er komen ook ongesteelde voor. De soort is zeer variabel. De 5 mm lange vruchtjes zijn aan de bovenkant bezet met stijve haartjes.
De gewone klit komt in bermen, ruigten en op open plekken in bossen. De vruchten worden verspreid doordat ze aan de vacht van dieren blijven hangen. Ook blijven ze aan kleding hangen.
De penwortel van jonge planten kan gegeten worden als pastinaak. In Europa wordt de plant bijna niet meer gegeten, maar in Azië is het nog een populaire groente. Jonge bloemstengels kunnen in het late voorjaar voordat de bloemen verschijnen ook gegeten worden. De smaak lijkt wat op die van artisjok.
De klit is volgens de volksgeneeskunde vochtafdrijvend en bloedreinigend. De plant zou ook tegen gewrichtreuma, zweren, maagklachten, haaruitval en roos werkzaam zijn. Voor medicinaal gebruik wordt de wortel in de herfst van het eerste groeijaar of in het daaropvolgend voorjaar geoogst en gedroogd. bron: wikipedia


Reacties

Moeslook (Allium oleraceum) is een overblijvende plant die behoort tot de lookfamilie (Alliaceae). De plant komt van nature voor in Europa. De soort staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als vrij zeldzaam en matig afgenomen. De plant vermeerdert zich door zaad en vegetatief door broedbolletjes in de bloeiwijze.

Lees meer...   (1 reactie)

Echt duizendguldenkruid (Centaurium erythraea) is een plant uit de gentiaanfamilie (Gentianaceae). De soort groeit in België en Nederland op grazige, vochtige plaatsen en in bossen op zandgrond. De soort is vrij zeldzaam en is onder meer in het Vlaamse Gewest strikt beschermd.

Lees meer...   (1 reactie)

De kraailook (Allium vineale) is een plant uit de lookfamilie (Alliaceae). Het is een steeds meer voorkomende plant, groeiplaatsen zijn: Weilanden, bossen, bosranden, ruderale plaatsen in de duinen, bermen, rivierduinen, stadswallen, lanen, parken, wijngaarden, spoorbermen, rivierdijken, hogere delen van uiterwaarden en rotsachtige plaatsen.

De bloemen staan op lange, rechte, iets paarse stelen in een losbloemige scherm. De bloeiwijze bevat bolletjes gemengd met bloemen of vaak alleen maar met bleke tot paarse broedbolletjes. Het bloemdek is, als het tenminste aanwezig is, roze, paars of groenachtig wit, klokvormig en 2 tot 4½ mm lang. De meeldraden zijn langer dan het bloemdek. De plant is vroeg in het seizoen goed eetbaar, vergelijkbaar met bieslook of bosui.
De plant wordt ongeveer 30-70 cm hoog, de bloeimaanden zijn van juni t/m augustus.bron wikipedia


Reacties (1)

De bosaardbei (Fragaria vesca), is de wilde tegenhanger van de cultuuraardbei. Maar waar de cultuuraardbei een kruising is tussen soorten, is de bosaardbei een botanische soort. De bosaardbei wordt ook wel kleine bosaardbei genoemd, ter onderscheid van de grote bosaardbei (Fragaria moschata).

De bosaardbei groeit in bijna heel België en Nederland, vooral in bosgebieden en meestal op een ietwat vochtige zandgrond in gefilterd zonlicht. De plant heeft kleine witte bloemen. De samengestelde, drievoudige bladeren zijn glanzend en hebben een gezaagde rand.
De vruchten, eigenlijk zijn het schijnvruchten, verspreiden een zoetige geur. Ze zijn eetbaar, maar zijn kleiner dan die van de cultuuraardbei.
De bosaardbei kan makkelijk verward worden met de schijnaardbei. Deze komt veel voor in parken, en is herkenbaar aan zijn gele bloemen. bron: wikipedia


Reacties (2)

Wat klein spul, johanneskever, een spanner, dagpauwoog en kaasjeskruid.

Lees meer...   (1 reactie)

Hyacinten, ereprijs, akkerhoornbloem en fluitenkruid

Lees meer...   (2 reacties)

De hoenderbeet (Lamium amplexicaule) is een eenjarige, in West-Europa algemeen voorkomende dovenetel. De bladeren lijken echter niet op de bladeren van een brandnetel, hierdoor heeft de plant niet 'dovenetel' in de Nederlandse naam.

De rood-paarse bloemen hebben een rechte bloembuis. De kroonbuis steekt ver uit de kelkbladen. De bloeiperiode loopt van maart tot november. De bovenste bladeren zijn zittend aan de steel bevestigd, terwijl de tegenoverstaande bladeren paarsgewijs de steel omvatten. De onderste bladen zijn duidelijk gesteeld. De bijna ronde bladen hebben een min of meer hartvormige voet.
De plant is in België en Nederland vrij algemeen. Ze groeit op akkers, in tuinen, in vruchtbare en vochtige grond. bron: wikipedia


Reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl