Abonneren

Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!

Abonneren

Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!

Menu
Zoeken op deze site

site search by freefind advanced

Verhalen en/of foto's over de Utrechtse Heuvelrug zijn welkom.... op dit mailadres

De foto’s op deze pagina zijn auteursrechtelijk beschermd. Niets op deze pagina's mag worden gebruikt of gepubliceerd zonder uitdrukkelijke schriftelijke toestemming van de auteur.
Copyright ©Gerrit Verwoert/utrechtseheuvelrug.punt.nl. All Rights Reserved.

Links
Weer


tellers
eXTReMe Tracker
Disclaimer
Cookies
Deze website maakt gebruik van Google AdSense om inkomsten te genereren uit advertenties van derden. Om gerichte advertenties te kunnen vertonen op de website, gebruikt Google AdSense cookies die al eerder via andere websites op jouw harde schijf zijn geplaatst.
Hoe Google gebruikmaakt van cookies in advertenties

De Utrechtse Heuvelrug en bos dat hoort toch onlosmakelijk bij elkaar. Toch is dat is eigenlijk iets van de laatste 100-150 jaar. Voor die tijd was de heuvelrug een woest gebied met heidevelden en stuifzand. Het stuifzand werd ook op de heuvelrug steeds meer een bedreiging voor de dorpen en andere bebouwing. Verscheidene landheren gingen over tot het laten bebossen van de heuvels….zo ook de Kaapse bossen. Middels een lanenstructuur en bospercelen kwam de huidige vorm van het bos tot stand. De foto toont de Fleschlaan (rechts gelegen nabij de ingang van Doorn aan de Leersumse kant).
Tekst: Roland van Barneveld


Reacties

De Ludenkapel is het kerkgebouw van de afdeling Doorn van de vrijzinnige Nederlandse Protestantenbond, maar wordt ook gebruikt voor andere activiteiten. Iedere donderdag is er een samenkomst van het hervormd-gereformeerd comité Doorn. De kapel aan de Berkenweg, sinds 2011 een gemeentelijk monument, werd in 1950 gebouwd als ”houten verenigingsgebouw op stenen voeting”. De kapel staat er nog steeds. Wel zijn er in de loop der jaren diverse veranderingen aangebracht. In 2012 bleek dat de constructie niet stevig genoeg meer was. Door het gewicht van het torentje dat in 1951 was toegevoegd, waren de zijwanden zo ernstig uiteengeweken dat de kapel zonder ingrijpen binnen korte tijd zou bezwijken. Met behulp van een gemeentelijke subsidie, bijdragen van diverse fondsen en royale schenkingen van particulieren was een ingrijpende restauratie mogelijk. Ook het torentje is hersteld. bron:rd

Reacties

In de crisisjaren '30 van de vorige eeuw had de Doornse bevolking in eerste instantie minder last van de crisis dan in de rest van de provincie. Dit kwam doordat een groot deel van de bevolking werkzaam was bij de adel. Toen in 1933 de adel ook personeel moest ontslaan , kwam dat bij de bevolking hard aan. Een crisiscomité onder voorzitterschap van de burgemeester kwam in 1934 met een zeer goed werkgelegenheidsplan. In Zeist en Bilthoven werden er enorm grote natuurbaden aangelegd. Deze enorme klus leverde heel veel werk op en zorgde voor brood op de plank bij veel werkloze burgers.

Juni 1934 werd het prachtige natuurbad geopend met een grootte die ook goed was voor officiële ijsbaanwedstrijden. De directie van de Bronwaterleiding, de burgemeester en wethouders, bestuur van natuurbad Woestduin en op een later tijdstip zelfs keizer Wilhelm II openden het bad. Vele jaren hebben Doorn en omgeving genoten van het bad, dat als buitenbad begin jaren tachtig zijn poorten sloot.
Tekst: Roland van Barneveld


Reacties

De Kampweg is vooral bekend als de winkelstraat van Doorn. Dit karakter kreeg deze straat ruim een eeuw geleden. Vele winkeliers vestigden zich in het deel van de Kampweg tussen de Vossenweg en de Amersfoortseweg.
Op de foto is links de winkel van Gerard van Vulpen, commestibles. Later werd dit kapper Lexx. Rechts is de sigarenwinkel van weduwe Versteeg, daarnast de winkel-werkplaats van haar zoon, die Solex repareerde en verkocht. Dan de Maaswinkel met o.a. textiel. Later werd dit een apotheek. En daarnaast de Albert Heijn.

Lees meer...   (1 reactie)

De Utrechtse Heuvelrug staat nu bekend om zijn bossen. Voor 1850 was dat beeld totaal anders. De heuvelrug had zeer weinig bos en bestond grotendeels uit stuifzanden en heidevelden. De heide was best handig voor de boeren op de lager gelegen gronden. Deze lieten hun schapen op de heide grazen en gingen vervolgens weer terug naar de potstal voor de nacht. In de potstal kwam dan ook de meeste mest terecht die weer goed was voor de landbouw.
Door overbegrazing van de heide werden de stuifzanden af en toe zelfs een bedreiging voor bebouwing van de Heuvelrugdorpen. Vandaar dat bebossing vanaf 1850 een doel op zich werd.
Rond de huidige Parklaan, ook we “de Boschrand “genoemd, kwamen in de jaren twintig en dertig van de  vorige eeuw stukken grond te koop. Ook in de straatjes in de omgeving van de Parklaan (Domlaan en Torenlaan……..”wijzend op hun uitzicht”…) ontstonden zo vele villa’s.
Tekst: Roland van Barneveld


Reacties

In de Middeleeuwen was het een “heerlijk recht” om duiven te houden, maar alleen voor geestelijken en de adel. Vooral de adel kon hierdoor laten zien dat ze rijk was. In de 17e, 18e en 19e eeuw moest men tussen de 10 en 20 hectare grond hebben om duiven te houden. De landheren van Huize Doorn lieten door het houden van duiven zien dat ze zoveel hectaren grond hadden. Deze duiventil stond oorspronkelijk op 8 walvis-ribben en had 2 functies. De duiven brachten enerzijds vlees op en anderzijds mest. Een til was voor het “oogsten” van de mest best handig, omdat er een kar onder gereden kon worden om de mest te laden. Dat kan niet bij duiventorens die elders in Nederland voorkwamen.

Na 1920 heeft de Duitse keizer Wilhelm II de opdracht gegeven om de oorspronkelijke til drastisch te verbouwen. Het kleine dak van de foto werd vervangen door een groter dak, waardoor ook de kantelen verdwenen.
Tekst: Roland van Barneveld


Reacties

Tussen 1890 en 1914 schoten de villaparken in de provincie Utrecht als paddenstoelen uit de grond. In Baarn, Amersfoort en Zeist werden de villa's als broodjes verkocht. Aannemer Meerdink startte met dat idee het project Sitiopark in Doorn. Ten zuiden van het dorp , nabij de villa Sitio , verrezen grote villa's met o.a. de namen Bellevue, Marijke, Vesta, Rhodestein enz. Het grote succes van de andere villaparken viel in Doorn echter tegen. Dit had waarschijnlijk te maken met de bereikbaarheid. Bovengenoemde plaatsen waren prima te bereiken met de trein, maar Doorn was alleen met de stoomtram bereikbaar. Uiteindelijk werden er in het park maar 8 villa's gebouwd, waar een onverharde weg langsliep. Voor de gegoede Sitioparkbewoners van toen een behoorlijk tegenvaller. De wijk Sitio kreeg pas in de jaren vijftig van de vorige eeuw de bebouwing die we nu kennen.
Tekst: Roland van Barneveld


Reacties

Op de Amersfoortseweg werd in 1907 aan de rand van het dorp een ziekenhuisje gebouwd.
De toenmalige gemeenteraad schreef in 1906; ”op een aan de gemeente toebehorend terrein, gelegen langs den Provincialen Grindweg Doorn-Leusden en verwijderd van bestaande woningen en gebouwen”.
Het ziekenhuisje bevatte een mannen- en een vrouwenzaal. Tot 1930 deed het als ziekenhuisje dienst. Later deed het o.a. dienst als Rode Kruis lokatie voor bv. EHBO-cursussen, instructielokaal vvor de brandweer (1961-1970), stemlokaal (1965-1975) en zelfs nog meedere keren als “nood’schoollokaal voor de school met de bijbel en de chr. MULO.
Tekst: Roland van Barneveld


Reacties

De Gezichtslaan is een lommerrijke laan in het centrum van Doorn. Zware beuken aan weerszijde laten momenteel zien dat vele van deze bomen meer dan 100 jaar oud zijn. Als men op de oude foto kijkt ziet men dat de beuken waarschijnlijk een ouderdom hebben van ongeveer 150 jaar. Deze foto van tussen 1910 en 1915 toont naast de beuken ook een dubbele sparrenrij. Door de sterke groei moesten de laatste bomen het veld ruimen. Op deze foto is ook een slagboom te zien, dit duidt erop dat deze laan particulier bezit was. Op een kaart uit 1792 is deze laan reeds te zien als zichtas van het kasteel Huis doorn en lag in het verlengde van de kasteelingang. Als Baronesse van Heemstra de Beaufort het kasteel betrekt verlegd men de ingang naar de Schoollaan. Toen in 1919 Huis Doorn werd verkocht aan de duitse keizer Wilhelm II werd de ingang nogmaals verlegd richting de Langbroekerweg en voorzien van een poortgebouwen op de zichtas werd tussen het Huis en de gezichtslaan in 1927 het Rosarium aangelegd.
Tekst: Roland van Barneveld


Reacties

Huize Schoonoord is in de huidige vorm gebouwd rond 1860. Voor die tijd stond er ook al een herenhuis. Langs het landgoed liep aan de zuidkant een weg. Voor de Tweede wereldoorlog werd deze weg de Achterweg genoemd. In oude geschriften heeft de weg ook een meer lugubere naam `De Dodenweg` Hoogstwaarschijnlijk heeft dat te maken met de weg die men moest gaan ,als een overledene uit het buitengebied naar de begraafplaats rond de Maartenskerk vervoerd moest worden. Vlak bij de Dodenweg-Achterweg was een kerkpad, wederom van het buitengebied naar de Maartenskerk. De toenmalige bewoners van Schoonoord waren niet zo blij met het pad over hun grond. Het duurde meer dan een eeuw voordat de eigenaren het pad konden verleggen. Mr Swellengrebel kreeg het dan uiteindelijk in 1767 voor elkaar en liet een nieuw pad aanleggen. Dit pad kwam evenwijdig aan de Dodenweg/Achterweg te liggen (achter de bomenrij).
Tekst: Roland van Barneveld


Reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl