Abonneren

Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!

Abonneren

Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!

Menu
Zoeken op deze site

De foto’s op deze pagina zijn auteursrechtelijk beschermd. Niets op deze pagina's mag worden gebruikt of gepubliceerd zonder uitdrukkelijke schriftelijke toestemming van de auteur.
Copyright ©Gerrit Verwoert/utrechtseheuvelrug.punt.nl. All Rights Reserved.

Links
Weer




tellers
eXTReMe Tracker
Disclaimer
Cookies
Deze website maakt gebruik van Google AdSense om inkomsten te genereren uit advertenties van derden. Om gerichte advertenties te kunnen vertonen op de website, gebruikt Google AdSense cookies die al eerder via andere websites op jouw harde schijf zijn geplaatst.
Hoe Google gebruikmaakt van cookies in advertenties

Vanmiddag even in het Seminariebos van Driebergen geweest, ik wilde de gerestaureerde Lourdesgrot wel eens zien. Aansluitend naar de heidetuin en Zwitserse brug gelopen. Twee jaar geleden was al opgevallen dat het bos en de heidetuin niet meer de luister van weleer hadden, dat is er niet beter op geworden. Daar laat ik het maar bij.

Lees meer...

De Immanuëlkerk kent een lange geschiedenis. Het kerkgebouw dateert van 1888, toen een groep kerkgangers (de dolerenden) zich had afgescheiden van de Hervormde Kerk. Van den Burg.

Vorig jaar is de kerk gesloten en is de wijkgemeente Immanuël verhuist naar kerkgebouw ’t Hoge Licht aan de Klaproos, het gebouw blijft een kerk, want dit jaar heeft de christelijke gereformeerde kerk (cgk) in Drie­bergen besloten tot de aankoop van de Immanuël­kerk.

Reacties

Op de Utrechtse Heuvelrug hebben we ook een grot. Wie vanaf de hoek Van Oosthuyselaan/Diederichslaan het bos inloopt, ziet al snel een halfrond bouwsel dat doet denken aan een reusachtige ingegraven schelp. Bij nadere inspectie blijkt de constructie uit donkere bakstenen opgetrokken.

Het betreft hier een zgn Lourdes -of Mariagrot, deze grot is een kopie van de grot van Massabielle bij de Franse stad Lourdes waar in 1858 Maria zou zijn verschenen aan Bernadette Soubirous. Er zijn in vele landen kopieën gebouwd voor de verering van Onze Lieve Vrouwe van Lourdes, vooral nadat het Vaticaan in 1907 aan deze verschijning een dag in de liturgische kalender heeft verbonden.
Het gaat om natuurgetrouwe nabootsingen. In de grot kan een altaar geplaatst zijn. Schuin boven de grot bevindt zich een nis met daarin een wit Mariabeeld met een blauwe sjerp en een rozenkrans. Voor de grot staat een beeld van een omhoogkijkende, knielende Bernadette in gebed.
Bij de grot in Driebergen zijn de beelden allang verdwenen, maar op de grot zelf zijn we zuinig, want het bijzondere bouwsel is sinds maart/april gemeentelijk monument.


Reacties
Twintig eeuwen geleden zien zwervende jagers en een enkele boer, de legioenen van de Romeinse keizers tot hun woongebied optrekken. De legioenen, op zoek naar de heerschappij over gehele wereld richten hier de meest noordelijke versterkte legerplaatsen in. Verder naar het noorden, vinden ze niets meer dan schrale grond en een enkel boerendorp, daar hebben ze strategisch geen belang bij.
Als de Romeinen na vier eeuwen vertrekken vinden er grote volksverhuizingen en ‘veroveringen’ plaats.
En er woeden heftige oorlogen tussen de heidense Friezen en de katholieke Franken. De Friezen zijn hier eerst de baas, maar worden rond 700 door de katholieke Franken, onder leiding van Karel Martel verslagen. In de Frankische opvatting zijn kerk en staat niet gescheiden. De koningen schenken grote stukken land aan de bisschop van Utrecht en zijn kerk. Zo wordt de kerk grootgrondbezitter en de bisschop en de kloosterheren zijn er tegelijkertijd dienaren van God en werkgevers van de bevolking, zo ook in de kleine nederzetting Driebergen.
Thribergen (de naam komt voor het eerst in 1159 in een akte voor) was in die tijd wellicht een nederzetting zonder kerk. Als plaatsaanduiding komt het pas in 1309 voor eerst voor. Kenmerkend is dat Driebergen geen curtis of vroonhof bezat van waaruit de nederzetting zich heeft ontwikkeld. Een hof lag wel in het naburige Weerdorp richting Zeist. Deze nederzetting was een leen van de bisschop van Utrecht en halverwege de veertiende eeuw in handen van de heer van Abcoude. Deze bezat ook Driebergen en het aan de andere kant van Driebergen gelegen Aderwinkel. De heer van Abcoude heeft de drie lenen tot één gerecht onder de naam Driebergen omgevormd. Door deze samenvoeging kwam een ander gerecht als enclave binnen het gerecht Driebergen te liggen, namelijk Rijsenburg.


Lees meer...   (3 reacties)
Wulfert Floor, een in 1818 geboren boerenzoon die een groot deel van zijn leven woont op boerderij De Heuvel aan de Gooyerdijk. Hij is hervormd, maar komt langzamerhand tot de conclusie dat die kerk in de prediking niet ‘rechtzinnig’ genoeg meer is. Hij sluit zich op 21 augustus 1838 aan bij de afgescheiden gemeente van H.P. Scholte te Utrecht. Toch heeft dat hem er niet van weerhouden om ook in z.g. kruisgemeenten en hervormde gemeenten te oefenen. Op de deel van zijn boerderij houdt hij, niet alleen zondags maar ook soms doordeweeks, voor gelijkgestemde christenen korte toespraken, ‘oefeningen’, soms voor meer dan honderd mensen. Wulfert Floor
Ze groeien uit tot een soort alternatieve kerkdiensten met een ‘lekenprediker’ als voorganger die heel bescheiden ‘oefenaar’ wordt genoemd.
Hij berekende voor zijn voorgaan geen honorarium; de opbrengst van de collectes bestemde hij voor de armen. Hij wordt bekend en wordt overal in het land gevraagd. Van Arnhem of Veenendaal tot in Drente en Brabant. Hij bereidde zich zorgvuldig voor en schreef de oefeningen vaak van te voren uit. Wel sprak hij uit het hoofd. Een uitgeleend handschrift over Lucas 12:32, dat buiten zijn weten werd uitgegeven, baande de weg voor de uitgave van acht bundels, later verzameld o.d.t. Al de eenvoudige oefeningen. Floor sprak in het voorwoord van het eerste deel de wens uit dat zijn werk nog als ,,een handvol geitenhaar tot wezenlijke opbouw van den geestelijken Tabernakel des Heeren zou zijn".
geboortehuis van Floor, rechts het huis waar hij na zijn trouwen ging wonen
Floor blijft eenvoudig, verdient zijn brood als boer. ,,Zelf tot den geringen, werkenden stand behoorende", wilde Floor zich met name tot „eenvoudige arbeiders en landbouwers" richten. In sobere maar duidelijke en indringende taal geschreven, verhelderd met voorbeelden uit het dagelijks leven, geven zijn oefeningen blijk van een grote bijbelkennis en een diepe ernst.
Vanaf 1858-73 verschenen zeven bundels 'Eenvoudige oefeningen' van Wulfert Floor bij J.J.H. Kemmer te Utrecht. De achtste bundel verscheen in 1876, na Floor's dood, met een voorwoord van Ds. A.H. de Klerck (hervormde predikant van Neerlangbroek, die ook zijn begrafenis in 1876 leidde. Een nieuwe volledige uitgave zag het licht in 1878-80. De laatste (5de) druk van zijn Al de eenvoudige oefeningen werd in 1913-14 uitgegeven door J.H. Kok te Kampen (8 bundels in 4 banden).
Wulfert overlijdt op 13 mei 1876. Hij ligt begraven op de oude begraafplaats halverwege de Traaij, op zijn verzoek in een naamloos graf. Recent is die begraafplaats door een aantal dorpsgenoten opgeknapt. En men meent nu te weten welk graf van Wulfert Floor moet zijn. In 2000 is een laan naar hem vernoemd, De Wulfert Floorlaan.
bronnen:
Driebergs dorpsfeest
Nieuw Nederlandsch Biografisch Woordenboek
Biografisch lexicon voor de geschiedenis van het Nederlands protestantisme

De boeken van Floor zijn nog steeds te koop. Ook twee onbekende collecties met oefeningen van Wulfert Floor, die enkele jaren geleden werden ontdekt, zijn recentelijk uitgegeven. HIER en HIER een overzicht van wat er nog verkrijgbaar is.





Reacties (5)
In de Eerste Wereldooorlog (1914-1918) gaat het niet best met Driebergen. Alhoewel er in Nederland niet gevochten wordt, merk je het wel aan het dagelijks leven. Er is weinig invoer, dus worden steeds meer goederen schaars. Het Driebergse gemeentebestuur probeert met allerlei maatregelen de gevolgen te beperken. Om de broodprijs zo laag mogelijk te houden, koopt de gemeente zelf tarwe en meel in, om die vervolgens tegen een lage prijs ter beschikking te stellen van de bakkers.
De gemeente zet ook een markt op, om de ‘straathandel’ te stimuleren, en zo de prijzen wat lager te houden dan in de winkels.
Maar op een gegeven moment zijn deze kunstgrepen niet toereikend en is een distributiesysteem onontkoombaar. De inwoners van Driebergen moeten op rantsoen en goederen zijn alleen tegen inlevering van bonnen verkrijgbaar.
Links en rechts bomen worden, meestal illegaal, gekapt, om de kachels brandend te houden. De gemeente Driebergen zelf laat ook bomen kappen en levert het hout aan arme gezinnen. De zomertijd wordt ingevoerd in Nederland, want langer licht betekent minder stroomverbruik. In cafe’s en winkels mag 's avonds geen verlichting meer aan, en ook de straatverlichting blijft uit.
En dan beleeft Driebergen z’n eerste en enige oproer in de geschiedenis: het ‘aardappeloproer’. Op een zaterdag in juni 1918 trekt een grote groep vrouwen, gewapend met spandoeken, al leuzen schreeuwend, naar het gemeentehuis om te protesteren. Het gemeentebestuur gaat al gauw door de knieën, de aardappelbon voor volgende week wordt al direct geldig verklaard. De vrouwen vieren de overwinning en ’s avonds al staan de dampende aardappelen op tafel.
bron:
Driebergs dorpsfeest


Reacties (4)
Johannes de Heer, geboren te Rotterdam op 23-5- 1866, was een bekende Nederlandse evangelist, die aan de wieg stond van de NCRV. Hij woonde vele jaren aan de Melvill van Carnbeelaan/hoek De Beaufortlaan te Driebergen.
In 1879 werd hij, dertien jaar oud, jongste bediende in muziekzaak Lichtenauer in zijn geboortestad. Zeven jaar later trad hij in dienst bij de muziekwinkel van de firma Alsbach, eveneens in Rotterdam. In beide zaken werd de basis gelegd voor zijn latere handelsgeest en werd zijn belangstelling voor de muziek verder tot ontwikkeling gebracht.
Johannes de Heer
Sinds 1898 had hij een eigen muziekwinkel aan huis, gaf orgellessen, was uitgever van bladmuziek met christelijke liederen en verkocht harmoniums. Het overlijden van een tweede kind werd een keerpunt in het leven van het echtpaar De Heer. Van huis uit hervormd, sloot de Heer zich aanvankelijk aan bij de Zevende-Dagadventisten en in 1903 bij de Rotterdamse stadsevangelisatiekring 'Jeruël'. In die kring viel hem op, dat een geschikt liedboek ontbrak en daarom nam hij zelf het samenstellen van een zangbundel ter hand. Geen poëtische hoogstandjes, voor De Heer gold als hoofddoel 'niet klankvolheid en artistieke schoonheid, doch de prediking van het evangelie' , waardoor de liederen in literair en muzikaal opzicht nogal eens onder de maat bleven.
De Heer kwam er rond voor uit dat hij met de Zangbundel vooral 'de eenvoudigen' van dienst wilde zijn, een opvatting waaraan zijn eigen sociale herkomst niet vreemd zal zijn geweest. Kritiek van theologen en musicologen op onvolkomenheden in zijn bundel pareerde hij met de opmerking dat 'Gods kudde niet uit giraffen bestaat, maar uit de schapen die Zijn hand wil weiden. U hangt echter de korf met voedsel zó hoog dat een eenvoudig schaap er onmogelijk bij kan'. De eerste druk uit 1905 bevatte uiteindelijk 675 liederen


Lees meer...
In 1900 bouwt de Industriële Maatschappij te Amsterdam aan de Buntlaan in Driebergen een 'Centraal-Station voor de Electrische Verlichting Driebergen-Doorn'. De elektriciteitscentrale levert stroom aan een groot gebied. De ontwikkelaar van de destijds geavanceerde centrale is R.W.H. Hofstede Crull uit het Twentse Borne. De centrale wordt overbodig in 1922 na overname door de PUEM. In de voorgevel van het gebouw is het in Jugendstil uitgevoerde tegeltableau met de naam van de fabriek nog steeds aanwezig. Het gebouw is als industrieel erfgoed een gemeentelijk monument omdat het een bijzonder voorbeeld is van industriële architectuur uit het begin van de 20e eeuw.
Buntlaan 38- Driebergen by Renk Knol, on Flickr
In 1922 vestigt een melkfabriek zich in de voormalige centrale aan de Buntlaan. De 'NV Hygiënische Melkinrichting en Zuivelfabriek' heeft het pand hiervoor aangepast. In de jaren vijftig wordt deze fabriek gesloten. Er komt nu een wasmachinefabriek van v.d. Wetering in.
Eind jaren dertig zijn de gebroeders v.d. Wetering in Driebergen al een bedrijf begonnen dat o.a wringers en karntonnen voor boerenbedrijven fabriceert. Na de oorlog heeft v.d. Wetering een gouden ingeving: hij koopt duizenden kilo’s vliegtuigschroot en verwerkt dat tot wasmachines. De fabriek loopt zo goed dat er steeds moet worden uitgebreid in naastliggende panden. Na een paar jaar is nieuwbouw noodzakelijk, alleen niet in Driebergen. Gelokt door een lage grondprijs, bouwt v.d.Wetering een nieuwe fabriek in Coevorden.
Buntlaan 40- Driebergen by Renk Knol, on Flickr
Een van de broers blijft in Driebergen en begint in het pand van de melkfabriek aan de Buntlaan de D.W.F. (Driebergse Wasmachine Fabriek). In 1964 en 1967 worden verbouwingen uitgevoerd. Na 1970 gaat ze door als metaalbedrijf en maakt onder andere hijsklemmen. Dan komt de klad erin en komt het fabrieksgebouw leeg te staan.
Op het fabrieksterrein staat een blokje van drie voormalige arbeiderswoningen, in 1910 gebouwd voor de arbeiders van de elektriciteitsfabriek. In 1968 zijn ze in gebruik genomen als kantoor, nu zijn ze weer omgebouwd naar woningen. Van het fabrieksgebouw zijn twee riante woningen gemaakt. Zo blijft een uniek industrieel complex behouden voor de toekomst.
bron


Reacties

Een Lourdesgrot of Mariagrot is een kopie van de grot van Massabielle bij de Franse stad Lourdes waar in 1858 Maria zou zijn verschenen aan Bernadette Soubirous. Er zijn in vele landen kopieën gebouwd voor de verering van Onze Lieve Vrouwe van Lourdes, vooral nadat het Vaticaan in 1907 aan deze verschijning een dag in de liturgische kalender heeft verbonden.
Het gaat om natuurgetrouwe nabootsingen. Meestal bevindt zich in de grot een nis, met daarin een Mariabeeld. In de grot kan een altaar geplaatst zijn. Voor de grot staat vaak een beeld van een omhoogkijkende, knielende Bernadette in gebed.

mariagrot - driebergen

In Driebergen staat nog een mariagrot op het voormalige terrein van het grootseminarie Rijsenburg. Maria en Bernadette zijn, als ze al ooit aanwezig waren, allang verdwenen.
bronnen:
Wikipedia
Foto zoals de Mariagrot eruit zag ten tijde van het seminarie.




Reacties (7)
De boerderij op de foto is Champaubert aan de Hoendersteeg. In 1831 is deze boerderij gekocht door baron H.J.C.J. van Heeckeren van Enghuizen, heer van Beverweerd en Odijk. Van Heeckeren was militair en heeft bij Jena aan de zijde van de geallieerden gestreden, die de slag overigens verloren van Napoleon. Hij is ook nog in dienst geweest bij het leger van Lodewijk Napoleon, de Koning van Holland. Als de Nederlanden door Napoleon worden ingelijfd bij Frankrijk, doet Van Heeckeren niet moeilijk en neemt hij dienst in diens leger. Hij heeft meegevochten in Napoleons winterveldtocht van 1814.
Champaubert- Driebergen
Na al het wapengekletter ontpopt Van Heeckeren zich als bouwheer. Hij bezit o.a. Sonsbeek in Arnhem en kasteel Enghuizen bij Hummelo. Hij sticht daar meerdere boerderijen, met namen als: Jena, Moskowa, Bautzen, Montmirail en Leipzig.
Midden 19e eeuw laat hij zijn boerderij aan de Hoendersteeg slopen en vervangen door een nieuwe hofstede. Het nieuwe pande krijgt de vreemde naam Champaubert.
Lange tijd is de naam een raadsel geweest in het Driebergse, totdat Driebergenaar Jan Geerlings ontdekte dat al deze boerderijnamen afkomstig zijn van veldslagen van Napoleon. Op 10 februari 1814 won Napoleon de slag bij Champaubert-la-Bataille.
Champaubert is nu een vergader- en partyboerderij cq ontmoetingscentrum
bron:
Waarom heet Hoenderdaal Champaubert
Driebergs dorpsfeest
Lees meer...   (1 reactie)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl