Abonneren

Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!

Abonneren

Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!

Menu
Zoeken op deze site

site search by freefind advanced

Verhalen en/of foto's over de Utrechtse Heuvelrug zijn welkom.... op dit mailadres

De foto’s op deze pagina zijn auteursrechtelijk beschermd. Niets op deze pagina's mag worden gebruikt of gepubliceerd zonder uitdrukkelijke schriftelijke toestemming van de auteur.
Copyright ©Gerrit Verwoert/utrechtseheuvelrug.punt.nl. All Rights Reserved.

Links
Weer


tellers
eXTReMe Tracker
Disclaimer
Cookies
Deze website maakt gebruik van Google AdSense om inkomsten te genereren uit advertenties van derden. Om gerichte advertenties te kunnen vertonen op de website, gebruikt Google AdSense cookies die al eerder via andere websites op jouw harde schijf zijn geplaatst.
Hoe Google gebruikmaakt van cookies in advertenties
Oorspronkelijk zetelde de Algemene Verkeersdienst in Driebergen. De bewakers van de autosnelwegen in het hele land. Bij deze bewaking waren cruciale rollen toebedeeld aan het berichtencentrum en aan de alarmcentrale in Driebergen van waaruit de RP-wachtmeesters naar ongevallen, files of misdrijven werden gestuurd. Met de opvallende reflecterend oranje-witte Porsches en op hun BMW motoren werkten zij mee om kettingbotsingen te voorkomen, gaven ze snel bij eerste hulp, voerden controles uit en spoorden technische gebreken op.
In 1993 vindt een grote reorganisatie plaats bij de politie. Rijks- en gemeentepolitie verdwijnen. Nederland wordt ingedeeld in 25 regio's en elke regio krijgt een korpschef. Elke regio werkt zelfstandig. Elke regio is weer verdeeld in districten met elk een districtschef. Naast de 25 regio's komt er nog een 26e korps: het Korps landelijke politiediensten (KLPD). Deze KLPD wordt gevestigd in Driebergen.
Tot de taken van de KLPD behoren o.a.: Het bewaken en beveiligen van leden van het Koninklijk Huis, politici en diplomaten. Het verrichten van grootschalige onderzoeken naar georganiseerde criminaliteit en terrorisme.
Het inwinnen van recherche-informatie door het plaatsen van hoogwaardige technische hulpmiddelen, via infiltratie, bijzondere observaties of inkijkoperaties. Adviseren en assisteren bij het oplossen van afpersingszaken, ontvoeringen en gijzelingen. Het opstellen van dreigingsanalyses of het uitwisselen van internationale opsporingsinformatie via liaison officers. Het afhandelen van ernstige ongevallen op het spoor, de weg, het water en in de lucht en de toedracht ervan onderzoeken.
De inzet van een helikopter bij het zoeken naar een vermist persoon of de inzet van paarden en ruiters bij evenementen.
Het KLPD is een specialistisch en veelzijdig korps. Of het nu gaat om de opsporingsonderzoeken en criminaliteitsbestrijdingstaken of de collegiale versterking van de politieregio’s met onze expertises. Het KLPD is partner in veiligheid, voor burger en politie, nationaal en internationaal. Ruim vijfduizend KLPD-medewerkers leveren hieraan hun bijdrage.
bronnen:
Wikipedia
KLPD
Lees meer...   (2 reacties)
De sprengen in de gemeenten Driebergen-Rijsenburg en Doorn zijn min of meer kunstmatige beekjes, die tussen het midden van de 18e en het einde van de 19e eeuw zijn gegraven om de vijvers op de landgoederen van ‘De Stichtse Lustwarande’ van water te voorzien.
acaciavijver 2010
Het stromende water had ook een landschappelijke waarde op zich. Oorspronkelijk was het water in de beekjes en vijvers van goede kwaliteit. Veel sprengen waren niet goed herkenbaar meer, doordat ze droogstonden en overwoekerd waren door struikgewas.
lekkere watertje/welgelegenlaan 1910 Welgelegenlaan/Lekkere watertje Driebergen foto:Renk Knol
In 2007 zijn o.a. het Lekkere Watertje, Beukenstein en De Zwoer uitgebaggerd. De oeverbeschoeiing is vervangen bij de Koekepan, de Acaciavijver en De Fles, ook zijn overhangende struiken en takken verwijderd. De sprengen zijn nu weer een paradijs voor o.a. poelkikkers, watersalamanders en veel soorten libellen.
koekenpan 1905
Een vijf kilometer lang wandelpad (Ton van Zeijts Sprengenpad) voert langs de sprengen, en is genoemd naar de man die jaren heeft gestreden voor het behoud van de sprengen; Ton van Zeijts.
bron:
Structuurvisie Utrechtse Heuvelrug
Op 20 mei 2012 organiseert IVN Heuvelrug Kromme Rijn een excursie langs de sprengen van landgoed Sparrendaal. Om 10.00 uur wordt gestart vanaf het: Kerkplein Driebergen Rijssenburg: tegenover restaurant Het Wapen van Rijsenburg
Meer informatie bij: Adrie Vermeulen: 0343=491458www.ivn.nl/heuvelrugenkrommerijn
Lees meer...   (1 reactie)
Deze bunker is in 1943 op het terrein van landgoed Bornia door de Duitsers gebouwd. Vanuit deze bunker van de Luftwaffe werden de Duitse jachtvliegtuigen aangestuurd die de Geallieerde bommenwerpers op weg naar Duitsland moesten aanvallen.
De bunker bestond uit drie verdiepingen en was gecamoufleerd als een grote villa, met opgeschilderde deuren, ramen en zelfs voegen.
Na de oorlog behoorde de bunker, omdat hij immers op zijn grond stond, toe aan de heer J.R. Clifford Kocq van Breugel, eigenaar van Bornia. Die eigenlijk van het ding afwilde, maar slopen van het gevaarte kostte een vermogen. Het rijk bood aan de bunker op te blazen, maar aangezien Clifford net het halve landgoed van nieuwe beglazing had voorzien, bedankte hij voor het aanbod.
Na een paar jaar gebruikt te zijn als fruit en aardappelopslag, kocht defensie in 1950 de bunker. Om de betonnen bunker werd een steens muur, met houten kozijnen met glas aangebracht. Op het achterliggende beton achter de 'ramen' schilderde men vitrage. Op het geval werd een houten kapconstructie geplaatst, met op de hoeken van het dak vier loze schoorstenen. Om de illusie compleet te maken werd aan de oostkant een schijnbalkon geplaatst. Door deze camouflage leek de bunker op een kantoorvilla.
Tot 1958 was de Sector Operations Centre (SOC) van het Commando Luchtverdediging er gevestigd. Van 1958 tot 1991 heeft de bunker diverse militaire bestemmingen gehad.
Daarna heeft het een aantal jaren leeg gestaan. Tot in 1995 de zakenman Paul Jefferson wel brood zag in het pand en het kocht. In 1996 is het pand als bedrijfsruimte ingericht, hiervoor moest o.a. een buitenmuur van 3.5 meter dik worden verwijderd. Die klus is destijds door de fa.Boverhoff uit Heerde met een gediamanteerde zaagketting uitgevoerd.
Nu zijn de Contrast Multimedia Groep van Jefferson, alsmede Key Accountant en Reproductiebedrijf Natural Paper Event in het gebouw gevestigd.
bronnen:
De Utrechtse heuvelrug. De Stichtse Lustwarande. Dorpen en landelijk gebied - auteur: Catharina L. van Groningen
De voormalige luchtmachtbunker te Driebergen
Lees meer...   (2 reacties)
Geerlig Riemer oprichter IVA Geerlig Riemer is de man die Driebergen onlosmakelijk aan de autobranche heeft gekoppeld, hij maakte de snelle opkomst van de auto mee en trok zijn conclusies. In 1915 begon hij al met de import van auto’s en tractoren.
De auto-import ontwikkelde zich snel, maar miste managers met kennis van zaken. Daarom besloot Geerlig zelf managers te gaan opleiden. In 1930 nam hij in zijn woonplaats Driebergen een paar studenten in huis en leerde hun de beginselen van het ondernemen in autoland.
Hij begint in 1933 aan de Buntlaan een particuliere opleidingsschool. Het nog steeds bestaande Instituut voor den Autohandel, de IVA, is een begrip in de Nederlandse autobranche. Voor monteurs, verkopers of managers in die bedrijfstak is Driebergen synoniem met IVA. Dit instituut is een aantal keren uitgebreid.
sterrebosch driebergen
Na de oorlog, als villa Welgelegen verwoest is, wordt Huize Sterrebosch in gebruik genomen als internaat. In het moderne schoolgebouw achter villa De Bunt brengt de heer Riemer in 1953 tevens zijn privéverzameling oude auto’s onder in een museum. Het eerste automuseum van ons land, met grote landelijke bekendheid. Antieke auto’s stonden in een grote zaal. Sommige langs de kant, andere in het midden. Bij binnenkomst was er een winkeltje. Daar verkocht men onder meer overjarige autobrochures, vier voor een gulden.
Door het succes van de IVA-school is de ruimte echter nodig voor het onderwijs. De gemeente heeft geen belangstelling om het museum elders in het dorp te huisvesten. 'Het brengt maar autoverkeer met zich mee en verstoort de rust van de omwonenden', aldus een laks gemeentebestuur (er is in die jaren niets veranderd). Zo verdwijnt in 1969 de collectie naar Leidschendam, en later naar Raamsdonksveer. automuseum driebergen
De verhouding tussen ‘IVA-jongens’ en dorpsbewoners is niet altijd innig. Hoewel er nog wat kan worden verdiend aan kamerverhuur, klagen de dorpelingen wel over de hoge rijsnelheden van de jonge autoliefhebbers. Die mooie rechte maar smalle Buntlaan is verleidelijk om gas te geven. De strenge school en de gemeente moeten moeite doen om de snelheden laag te houden.
bronnen:
IVA Driebergen
Driebergs dorpsfeest
Paul Wouters>




Reacties (4)
Twee voormalige coureurs, Wim Nolthenius en Joop Verkerke, willen in 1940 (net voor de tweede wereldoorlog uitbreekt) motorfietsen gaan maken. Joop is een grote in de motorsport, wint wedstrijd na wedstrijd op een motor van het merk Eijsink.
In eerste instantie willen zij motorfietsen onder de naam "Servo" gaan maken, mogelijk om de Gemeente Driebergen te paaien (en zo een Hinderwet vergunning te krijgen) veranderden ze al snel de naam in Driebergse Motorrijwielen Fabriek.
Al met de eerste motor uit die fabriek (eigenlijk nog een proefmodel) zijn zij succesvol, Joop wint ermee op overtuigende wijze een wedstrijd in Wassenaar.
D.M.F. 175F - bouwjaar 1951 - met een 174cc tweetakt J.L.O. motor - nieuwprijs van Hfl. 1.475,-
Nog tijdens de tweede wereldoorlog presenteren zij hun eerste modellen. Model A met een 125cc Villiers-motor, gevolgd door Model B met een 125cc JLO-motor. In 1943 werd Mello Holsheimer als constructeur aangetrokken. De verdere oorlogsjaren werden echter voornamelijk gevuld met reparatie- en revisie werkzaamheden. Na de oorlog neemt na een paar jaar de productie weer toe, ook al omdat met de motoren opnieuw resultaten worden behaald in internationale races. En in 1948 produceerde ze ook weer DMF-baan en terreinracers.
Dat gebeurde in een loods achter Villa De Geer aan de Hoofdstraat, nabij dorpshotel Het Wapen van Driebergen. Toen men eind 1948 een aantal Puch-blokjes op de kop kon tikken werden er weer motorfietsen gemaakt, ook met JLO en Villiers blokken. Later werd er ook een bromfiets aan de modelreeks toegevoegd ,de Nestor.
Cees van Dongen
de nestor
Het was deze kleine bromfiets die door Cees van Dongen werd gebruikt in de toen ontluikende 50cc races. Het bedrijf gaat tenslotte aan eigen succes ten onder: de financiering blijkt een te groot probleem, in 1956 gaat het merk failliet.
DMF Driebergen
Driebergs dorpsfeest



Reacties (6)
De Vlaming Petrus Judocus van Oosthuyse (1763-1816) kocht in 1805 de buitenplaats Sparrendaal, hij huurde het buiten al sinds 1785. In 1806 kocht hij ook de heerlijkheid Rijsenburg. Door deze aankoop mocht van Oosthuyse zich tevens 'ambachtsheer van Rijsenburg' noemen, en was ook ijdel genoeg om zich daadwerkelijk zo te laten aanspreken, hij vond echter ook dat zo'n titel verplichtingen met zich meebracht, en besloot daarom de buurtschap stedenbouwkundig en economisch op een hoger plan te brengen. Voor zijn komst naar Rijsenburg woonde van Oosthuyse in Den Haag, waar hij de knopenfabriek van zijn neef had overgenomen. Hij breidde deze knopenmakerij uit naar een passementen- en lakenfabriek, en verwierf opdrachten van zowel het Staatse als Bataafse leger voor de levering van uniformen, schoeisel, etc. Ook de kleer-, schoen-, zadel- en hoedenmakers uit Rijsenburg hadden, door de opdrachten die Judocus van verschillende legereenheden kreeg, werk genoeg.

De bossen van Sparrendaal ontkwamen ook niet aan de handelsgeest van Judocus, hij leverde grote hoeveelheden hout aan generaal Marmont, om barakken te bouwen voor het legerkamp bij Austerlitz.
Judocus was een geboren diplomaat en stond in de Bataafse Tijd op goede voet met de Franse keizer. Op 5 oktober 1806 tijdens een doorreis naar Duitsland om tegen Pruisen en Oostenrijk te vechten, inspecteerde koning Lodewijk Napoleon het kamp Austerlitz waar zijn soldaten gelegerd waren. Hij bracht de nacht door op Sparrendaal, en Judocus had voor de gelegenheid alles uit de kast getrokken om deze dag voor de koning onvergetelijk te maken. Huis en tuin werden opgetuigd en er stonden 25 meter hoge verlichte piramides in de tuin.

Lees meer...   (1 reactie)
Het Wapen van Sterkenburg is een monumentale dwarshuishoerderij gelegen op de hoek van de Sterkenburglaan en de Langbroekerdijk en dateert in oorsprong van vóór 1669, maar kreeg zijn huidige aanzien in de achttiende eeuw. De boerderij is ook in gebruik geweest als herberg en rechthuis van het gerecht, later de gemeente, Sterkenburg. Nadat Sterkenburg in 1857 bij Driebergen werd gevoegd, verloor het pand deze functie. bron
wapen van sterkenburg
Ook heeft het gebouw de functie van hospice gehad, wat als doel had op kleinschalige wijze een tehuis te bieden voor de verzorging en verpleging van bejaarden en/of terminale patiënten en tijdelijke bewoning. Tegenwoordig is het een woonhuis.
Lees meer...
De historie van Het Wapen van Rijsenburg begint al vroeg in de negentiende eeuw. In 1806 betrekt de Vlaamse koopman Petrus Judocus van Oosthuysen de oude ridderhofstad Rijsenburg, waarmee hij en passant een adellijke titel verwerft.
wapen van rijsenburg
De kersverse edelman heeft grootste plannen met Rijsenburg. In de periode 1808-1810 bouwt hij zijn eerste prestigeproject: de karakteristieke kerk van Rijsenburg. In de jaren daarna volgen rondom het kerkplein verschillende woon- en koetshuizen. In 1813 voltooit men tenslotte de bouw van Het Wapen van Rijsenburg, dat precies tegenover de kerk staat.
kerkplein rijsenburg kerkplein rijsenburg kerkplein rijsenburg
Het halfcirkelvormige plein dat is ontstaan, zal een unicum in Nederland blijven: het enige voorbeeld van de voor de Napoleontische tijd zo kenmerkende ‘empirestijl’. Hoewel van Oosthuysen het gebouw als rechthuis had willen gebruiken, heeft het na zijn voltooiing voornamelijk de functie van herberg gekregen. Wel is het pand nog enige tijd in gebruik geweest als vergaderruimte voor het gemeentebestuur van Rijsenburg. Het neoclassicistische pand beschikte in eerst instantie niet over de uitgebouwde serre, deze werd later aangebouwd. De oorspronkelijke ingang is hierbij wel intact gelaten en is nog te zien wanneer men het pand via de serre binnenkomt. bron
Lees meer...
Op het terrein van het voormalig grootseminarie Rijsenburg in Driebergen staat een markant monument, het is een gedenkteken voor de dichter, theoloog en politicus Herman Schaepman, die eerst als student/ priester en later als professor aan het seminarie verbonden is geweest. Hij was de eerste priester die lid van de Tweede Kamer werd. Meer over Schaepman kun je HIER lezen.
schaepmanmonument schaepmanmonument schaepmanmonument
Na de dood van Schaepman werd een commissie in het leven geroepen om een gedenkteken voor hem op te richten. Na jaren van geld inzamelen werd een prijsvraag uitgeschreven voor het gedenkteken. Omdat de jury geen van de inzendingen goed genoeg vond werd de toen al hoogbejaarde P.J.H. Cuypers (1827-1921), die ook in de jury zat, door zijn mede-juryleden verzocht het monument te ontwerpen. Op 14 juli 1908 is het beeld in bijzijn van o.a. de aartsbisschop van Utrecht, diverse ministers en hoogleraren onthuld. HIER vind je een uitgebreide beschrijving van het monument.
Lees meer...   (1 reactie)
In 1853 stichtte de pas benoemde aartsbisschop van Utrecht, monseigneur Zwijsen, een grootseminarie in Driebergen. Het seminarie werd, hoewel het inderdaad op Driebergs grondgebied lag, altijd sterk geïdentificeerd met het meer rooms-katholiek getinte Rijsenburg. Vandaar dat het meestal werd aangeduid als het grootseminarie Rijsenburg.
grootseminarie rijsenburg grootseminarie rijsenburg grootseminarie rijsenburg
Op dit kerkelijk opleidingsinstituut werden alle toekomstige zielzorgers, de pastoors, van het bisdom geschoold. Het seminariegebouw, ontworpen door de architect H.J. van den Brink, stond op een terrein dat altijd deel had uitgemaakt van het landgoed Sparrendaal. Vijf tot zeven 'professoren' verzorgden de opleiding van de studenten, verdeeld over vier jaargangen. Bekende namen uit het seminarie-verleden zijn onder meer Alphons Ariens en Herman Schaepman.
Lees meer...   (2 reacties)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl