Abonneren

Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!

Abonneren

Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!

Menu
Zoeken op deze site

site search by freefind advanced

Verhalen en/of foto's over de Utrechtse Heuvelrug zijn welkom.... op dit mailadres

De foto’s op deze pagina zijn auteursrechtelijk beschermd. Niets op deze pagina's mag worden gebruikt of gepubliceerd zonder uitdrukkelijke schriftelijke toestemming van de auteur.
Copyright ©Gerrit Verwoert/utrechtseheuvelrug.punt.nl. All Rights Reserved.

Links
Weer


tellers
eXTReMe Tracker
Disclaimer
Cookies
Deze website maakt gebruik van Google AdSense om inkomsten te genereren uit advertenties van derden. Om gerichte advertenties te kunnen vertonen op de website, gebruikt Google AdSense cookies die al eerder via andere websites op jouw harde schijf zijn geplaatst.
Hoe Google gebruikmaakt van cookies in advertenties

Van Jos Rams uit Leersum, kreeg ik nog wat oude foto's van de Leersumse kei. Wel leuk om te laten zien, de onderste foto is de kei in huidige staat, voor de Keiheuvel aan de Gaspeldoornlaan in Leersum.

Lees meer...

Dit is een vervolg op het eerdere stukje over Hoogmerk, inmiddels heb ik meer over dit pand gevonden.
Het complex is in 1929 in opdracht van de heer J.J.M. van Veer uit Utrecht gebouwd als woonhuis annex stoom-, was-, glans en strijkinrichting naar ontwerp van architect A. Versteegh uit Maarn. De gebouwen zijn opgetrokken in de stijl van het Nieuwe Bouwen. Van Veer kreeg in 1929 nog een extra vergunning voor het installeren van een stoommachine met een electromotor. In 1933 is het complex in opdracht van de toenmalige eigenaar F.W. Fuster uit Zeist uitgebreid met een mangelkamer, een machinekamer, een ketelhuis en vermoedelijk ook de bijbehorende schoorsteen. Het bedrijf heette destijds Stoomwasserij ‘De Duif’.

In 1935 werd het in gebruik genomen door "Hoogmerk Metaalwarenfabriek". In die hoedanigheid heeft het tot 2009 dienst gedaan, er werden voornamelijk geldkisten en sleutelkisten gemaakt. Het bedrijf was vroeger van Dhr. Hoogeveen en is later verkocht. Aan wie het later is verkocht, kan ik nergens vinden.
In 2010 is het complex aangewezen door B&W van de gemeente Utrechtse Heuvelrug als gemeentelijk monument:



Reacties (3)

Langs het pad van de tombe van Nellesteyn staan de krenteboompjes in bloei. Een fraai gezicht in de avondzon.

Reacties

Schevichoven blijft een plaatje.

Reacties (1)

't Spijk het is in de 17e eeuw ontstaan, hett huis heeft een torenachtig middenstuk met overwelfde kelders.
Sommigen beweren dat 't Spijk gebouwd is op de restanten van Oud-Broekhuizen, er wordt echter ook beweerd dat 't Spijk, van oorsprong een tot Oud-Broekhuizen behorende "spijker" of graanschuur is.
Tot aan een verbouwing in de 60e jaren van de vorige eeuw, lag er een gracht omheen.


Reacties (2)

Het grote aantal van 39 grafheuvels in Leersum toont aan dat de streek al zeker 1500 jaar voor Christus bewoond was. Er ligt een groep grafheuvels op de zgn. Zuilensteinse kop, tegen de grens met Amerongen, en een groep aan de westzijde van de Darthuizerberg. Langs de Utrechtsebaan wijst een vondstconcentratie op een Neolithische nederzetting ter plekke. In het Zuilensteinse bosch hebben in de ijzertijd mogelijk meerdere nederzettingen gelegen; op drie plaatsen wijzen vondsten in die richting.

schaapskudde bij leersum

Het is eeuwenlang een dorp van eenvoudige schapenfokkers gebleven.
In de tiende eeuw ontstond door de bevolkingsaanwas behoefte aan meer cultuurland voor akkerbouw. De wildernis op de middelhoge zandgronden van de Utrechtse Heuvelrug werden ontgonnen. Rond de bebouwing van een nederzetting werden deze aaneengesloten complexen bouwland engen genoemd. Veel dorpen op de Heuvelrug hadden dezelfde opzet. Er waren twee hoofdwegen, een bovenweg en een benedenweg, met het dorp als lintbebouwing aan de benedenweg en aan de overzijde aansluitend de eng richting bovenweg. De naam Leersum komt als "Hlarasheim" voor het eerst voor in de 11e eeuw, in een goederenregister van de abdij van Werden (in het Ruhrgebied). Leersum (in de samenstelling Larsemerbruck, Leersumerbroek), komt in 1262 voor het eerst voor, ook lezen we vaak de vormen "Laresheim" of "Laresheem".
De betekenis van de naam heeft betrekking op de ligging in de bossen. Bij "leer" of "laar" moeten we denken aan een bos dat door de bewoners die er dichtbij woonden gebruikt werd (om o.a. hout te verzamelen), terwijl "heim" woonplaats betekent.


Lees meer...   (2 reacties)
vredenoord - leersum

Vele jaren is huize Vredenoord geexploiteerd door mevrouw Van Gumster als pensionbedrijf. Daarna, omstreeks 1925, werd het de ambtswoning van de toenmalige burgemeester van Leersum, jhr. Van den Bosch. In de Tweede Wereldoorlog moest hij met zijn gezin onderduiken (in een villa op Ginkelduin). Als represaillemaatregel hebben de Duitse bezetters in 1944 dit vredige oord door middel van een brandbom in de as gelegd. Huize Vredenoord stond op de kruising van de Rijksstraatweg met de na de oorlog aangelegde Vredenoordlaan.

Reacties (1)

Aan de Leersumsestraatweg N225 ligt de Hoogstraat. Op nummer 6 is tegenwoordig een asielzoekerscentrum gehuisvest, maar was in de oorlog het verblijf van Minister Colijn.

Dit prachtig mooie neoclassicistische landhuis werd gebouwd in 1835 en was vanaf 1919 het buitenhuis van de minister Dr. H. Colijn.

In het bos rondom dit voormalige buitenhuis liggen op diverse plaatsen langs de wandelpaden een paar betonnen wachtschuilplaatsen. Deze betonnen wachtschuilplaatsen zijn eind jaren dertig van de vorige eeuw gebouwd voor de bewaking van het buitenhuis. Er gaan zelfs geruchten dat er ondergronds gangen lopen van het buitenhuis naar de betonnen wachtschuilplaatsen, maar dit is nooit bevestigd.

Een paar honderd meter voorbij de hoofdingang van de Hoogstraat 6 liggen in het bos, aan de rechterkant een paar grote diepe kuilen. Het schijnt dat de genie in 1939 een ondergronds complex heeft aangelegd met diverse ondergrondse kamers, verbonden door loopgraven. De functie van dit complex zal een hospitaal moeten zijn geweest voor de slachtoffers van o.a. de Grebbelinie. Het bood ruimte aan honderd man. De ondergrondse kamers zijn in de loop der jaren ingestort en vormen nu dus kuilen.
Tekst en foto's: Jos Rams


Reacties (5)

Halverwege op de N226 (Maarsbergseweg) ligt de werf van Staatsbosbeheer. Links en rechts van het pad naar de werf kunt u uw auto parkeren. Aan het eind van het pad, bij het grote hek staan aan de linkerzijde de gebouwen van staatbosbeheer. Rechts van het grote hek zit nog een hek. Daar gaat u in en dan komt u op het Breeveen. U ziet dan een groot uitgestrekte heide. Rondom dit heideveld liggen paden. Als u deze volgt merkt u na een paar minuten lopen dat links en rechts van de paden gangenstelsels door de heide lopen.

Dit zijn de loopgraven met schuttersputjes (kuilen). Mogelijk heeft het eerste Leger korps uit Doorn tussen de eerste en de tweede wereldoorlog hier geoefend. In 1945 heeft de Nederlandse SS ( tros, van de 7de compagnie van het IIe bataljon regiment 84 van de SS Freiwillige Grenadier Brigade Landstorm Nederland.) die hun vertrekken hadden in de villa’s aan de Lomboklaan nr. 15, De Stroohoed en De Steiger loopgraven op Breeveen gemaakt en aldaar geoefend.

We weten zeker dat in de jaren vijftig en zestig van de vorige eeuw het korps Mariniers uit Doorn dit gebied heeft gebruikt als oefenterrein. Het is zelfs nog mogelijk dat u tijdens het wandelen daar nog oude hulzen tegen kan komen.
Tekst en foto's: Jos Rams


Reacties (4)

Op de grote heidevlakte van het Leersumsveld liggen links en rechts van de wandelpaden restanten van Duitse vliegtuig-cement oefenbommen (ZC 250). Ook liggen daar nog restanten van een betonnen bak waar de Duitsers een houten schip op hadden gebouwd.

Dit houten schip diende als doel voor de bommenwerpers om op te kunnen leren richten. In heel Nederland had de Duitse Luftwaffe diverse oefenterreinen, zo ook op het Leersumsveld. Vanwege de hoge kosten om echte bommen te gebruiken kwamen de Duitsers op het idee om met bommen van cement te oefenen. In de sleuven rondom de bom (zie onderste afbeelding) werden glazen kokers met een chemische vloeistof geplaatst en afgedicht met een houten blokje. Er waren diverse soorten en maten bommen. Als de bom afgeworpen werd uit het vliegtuig en hij kwam op de grond terecht braken de glazen kokers. Door de klap werd de chemische vloeistof met zuurstof gemengd en veroorzaakte een witte of rode rookpluim. Zo konden piloten vanuit de lucht zien waar de bom was neer gekomen en of ie wel goed had gemikt.

Bij het oude theehuisje (inmiddels verdwenen) aan de M.C. Verloopweg in Leersum had de Duitse Luftwaffe een observatiepost om waarnemingen vanaf de grond op het Leersumsveld te kunnen doen en instructies te kunnen geven aan de piloten in de lucht. In de oorlogsperiode kon je nog mijlen ver kijken. Nu niet meer vanwege de hoge bomen.

Soms gebeurde het dat de bom niet ontbrandde en in de grond bleef liggen. Na de oorlog heeft de E.O.D. van de Koninklijke Landmacht een grote schoonmaak gehouden op het Leersumsveld.
De afgelopen jaren heeft Staatsbosbeheer stukken bos gekapt en deze werkzaamheden zijn grotendeels gedaan ten behoeve van het heideherstel, om het terrein te laten verzanden en om zichtvelden te creëren. Zo'n 70 jaar geleden had men een groot vrij uitzicht over het gebied. Tijdens deze werkzaamheden zijn er diverse stukken cement bommen gevonden. Een van de gevonden cementen bommen ligt bij de werf van Staatsbosbeheer.
Tekst en foto's: Jos Rams


Reacties (3)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl