Abonneren

Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!

Abonneren

Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!

Menu
Zoeken op deze site

De foto’s op deze pagina zijn auteursrechtelijk beschermd. Niets op deze pagina's mag worden gebruikt of gepubliceerd zonder uitdrukkelijke schriftelijke toestemming van de auteur.
Copyright ©Gerrit Verwoert/utrechtseheuvelrug.punt.nl. All Rights Reserved.

Links
Weer




tellers
eXTReMe Tracker
Disclaimer
Cookies
Deze website maakt gebruik van Google AdSense om inkomsten te genereren uit advertenties van derden. Om gerichte advertenties te kunnen vertonen op de website, gebruikt Google AdSense cookies die al eerder via andere websites op jouw harde schijf zijn geplaatst.
Hoe Google gebruikmaakt van cookies in advertenties

De Hervormde Kerk wordt voor het eerst genoemd in 1395 en heeft in de historie van Kesteren een belangrijke rol gespeeld. Zoals de meeste kerken is het koor gericht op het oosten. Hierdoor lijkt het alsof de kerk met de achterkant aan de weg staat. De kerk vormt een belangrijk historisch en huidig herkenningspunt in Kesteren.

Lees meer...

De kerk in Ommeren is al heel oud en er zijn in de loop der eeuwen herhaaldelijk onderhouds- en reparatiewerkzaamheden uitgevoerd. Aan de hand van het boekje "In en rond de kerk van Ommeren" van M. Berends uit 1989 volgt een overzicht. Het oudste deel van de huidige kerk is de zuidmuur van het schip en de pijlers en de bogen van de noordmuur: waarschijnlijk dertiende eeuws. In de vijftiende eeuw kreeg de kerk een nieuw koor. Uit het kerkarchief blijkt dat er tussen 1706 en 1710 een nieuwe haan op de toren geplaatst is, is in 1727 reparatiewerk aan het dak uitgevoerd en is de kerk in 1765 gerestaureerd. Dat betekende niet altijd een verbetering: twee koperen kronen uit 1765 zijn in 1864 aan een handelaar verkocht, een fraaie koperen lezenaar werd verkocht en door een plankje vervangen, een herenbank met inscripties werd voor brandhout verkocht. Een oud doopvont werd bij een restauratie vernield. Naar de 19e eeuw In 1825 vonden weer herstelwerkzaamheden plaats. De toren was zo bouwvallig dat die gesloopt werd en in 1848 door een nieuwe vervangen. In 1894 werden de muren van het schip bepleisterd en in 1908 kreeg het schip zijn huidige vorm. Door het afbikken van alle kalklagen in 1899 gingen de schilderingen helaas verloren. Achter de kalklaag werd een kast gevonden met daarin fragmenten van gebrandschilderd glas, o.a. een ruitje met een deel van een wapen. Deze fragmenten zouden uit de vijftiende eeuw stammen. Ook verscheen een dichtgemetselde gang.

In de jaren 1967 en 1968 vond een grote restauratie plaats. Ter voorbereiding toog al in 1955 een restauratiecommissie aan het werk. Er werd navraag gedaan bij het Ministerie van Cultuur, Recreatie en Maatschappelijk Werk of de kerk op de monumentenlijst stond. Dat bleek het geval. Er werd door het Ministerie een uitgebreid rapport opgemaakt van de noodzakelijke werkzaamheden. Dit vergde vele jaren uitzichtloos wachten waarin de toestand van de kerk er niet beter op werd. Op een gegeven moment stond bij de ingang een bord met "Wegens vallende leien ... ingang kleine hek". Pas in 1965 was er een begroting voor de totale restauratie à FL 499.690,-. Dit bleek financieel niet haalbaar: er was een bedrag van FL 14.000,- beschikbaar voor de restauratie. Zelfs sloop en nieuwbouw werd overwogen! Er werd toen een voorlopig herstelplan opgesteld "teneinde de wateroverlast enigszins te kunnen tegengaan" waarmee in het voorjaar van 1966 begonnen zou kunnen worden. Dat kostte FL 91.600,- voor het herstel en FL 10.000,- voor het plan. Het restauratieplan Het antwoord komt "al" op 12 juni 1967: er wordt 50% subsidie verleend, FL 45.800,-. Hierop volgt een brief aan het Ministerie voor definitieve goedkeuring. De gemeenschap van Ommeren moest de rest van het geld bijeenbrengen: daarvoor werd een inzameling gehouden. Op 22 september 1967 was het resultaat bekend: ruim FL 20.000,-. De kosten van de restauratie waren inmiddels toch weer aanzienlijk toegenomen: ruim FL 260.000,-. Omdat ook Gemeente en Provincie een deel van de kosten droegen konden de herstelwerkzaamheden toch worden uitgevoerd. Eind november 1968 was de kerk weer in prima staat.
De kerk bestaat uit een in oorsprong eenbeukig romaans schip uit de 12de eeuw dat aan het einde van de 13de eeuw met een noordelijke zijbeuk werd vergroot. Een 15de-eeuws koor en een toren uit 1843 in de plaats van een oudere middeleeuwse toren, waarvan de tufstenen voet bewaard bleef. In het schip een vlakke houten zoldering, in het koor stenen kruisribgewelven. Gerestaureerd omstreeks 1964. Preekstoel 1698. Orgel met één manuaal en vrij pedaal, afkomstig uit de Hervormde Kerk te Laren Gld., in 1870 gemaakt door F. Leichel, in 1950 gewijzigd door J.C. Sanders, in 1984 in de kerk van Ommeren geplaatst. bron: reliwiki


Reacties

De Ludenkapel is het kerkgebouw van de afdeling Doorn van de vrijzinnige Nederlandse Protestantenbond, maar wordt ook gebruikt voor andere activiteiten. Iedere donderdag is er een samenkomst van het hervormd-gereformeerd comité Doorn. De kapel aan de Berkenweg, sinds 2011 een gemeentelijk monument, werd in 1950 gebouwd als ”houten verenigingsgebouw op stenen voeting”. De kapel staat er nog steeds. Wel zijn er in de loop der jaren diverse veranderingen aangebracht. In 2012 bleek dat de constructie niet stevig genoeg meer was. Door het gewicht van het torentje dat in 1951 was toegevoegd, waren de zijwanden zo ernstig uiteengeweken dat de kapel zonder ingrijpen binnen korte tijd zou bezwijken. Met behulp van een gemeentelijke subsidie, bijdragen van diverse fondsen en royale schenkingen van particulieren was een ingrijpende restauratie mogelijk. Ook het torentje is hersteld. bron:rd

Reacties

De Rijnkapel is ontworpen door ir. Jonkman, architect te Maarn. Het is gebouwd in 1960 op de helft van de achtertuin van de dames Temminck, die dit perceel voor een vriendenprijs afstonden. Bijzonder is dat de klok – geschonken door mevrouw van der Elst-Duburg - afkomstig is van een VOC- schip en stamt uit 1770.
De Rijnkapel is de thuishaven van de Vrijzinnigen Nederland in Amerongen-Leersum. Iedere zondagochtend is er een dienst of lezing (Cultuur op Zondag).
De kapel is de rest van de week zeer geschikt voor allerlei activiteiten en daartoe te huren.
bron: website Rijnkapel


Reacties

De Immanuëlkerk kent een lange geschiedenis. Het kerkgebouw dateert van 1888, toen een groep kerkgangers (de dolerenden) zich had afgescheiden van de Hervormde Kerk. Van den Burg.

Vorig jaar is de kerk gesloten en is de wijkgemeente Immanuël verhuist naar kerkgebouw ’t Hoge Licht aan de Klaproos, het gebouw blijft een kerk, want dit jaar heeft de christelijke gereformeerde kerk (cgk) in Drie­bergen besloten tot de aankoop van de Immanuël­kerk.

Reacties

Rond 1582 kozen de Amerongers de zijde van de Hervorming. In verband met de protestantse erediensten werden vanaf dat moment andere eisen gesteld aan het kerkgebouw. Van het oorspronkelijke katholieke interieur is zo goed als niets meer terug te vinden. De aanwezige fresco's werden bedekt met een dikke kalklaag. Pas bij de restauratie van 1990-1992 zijn deze weer zichtbaar gemaakt.

De wandschilderingen zijn waarschijnlijk uit de 15e en het begin van de 16e eeuw. Op deze is, naar men zegt, bisschop Erasmus van Antiochië te zien, die een marteling bijwoont.

Lees meer...

Deze kerk ook wel bekend als St. Agneskerk, heeft een lange geschiedenis, die begon rond 1200. In de loop van de 800 jaren van haar bestaan heeft het gebouw diverse veranderingen ondergaan.

Als gevolg van een uit de hand gelopen schermutseling rondom Rhijnestein - tussen troepen van graaf Willen V van Holland, en van Jan van Arkel, bisschop van Utrecht - werd het kerkgebouw in 1355 door brand vrijwel geheel verwoest. Omstreeks 1400 is met de herbouw van het restant begonnen.
De kerk kwam in 1445 gereed, de toren in 1464. De aangebouwde sacristie, thans consistoriekamer, dateert van 1520.
In 1672 werd het gebouw opnieuw verwoest, maar nu door Franse troepen. Van het gebouw bleef slechts een deel van het koor bewaard. Toch is men met de herbouw begonnen en pas in 1735 was de kerk gereed; de toren werd niet meer opgebouwd. Hier meer over deze kerk


Reacties

De Andriestoren is weer uit de steigers, nieuw dak, klok gemaakt, gevoegd en nog wat dingetjes. Die kan er weer wat jaartjes tegen.

Reacties (1)

Al vanaf 1890 had Doorn een gereformeerde groep dorpsgenoten. Deze gemeente had echter geen eigen kerk. Wel kerkten men in het lokaal/verenigingsgebouw in het midden van de Kerklaan. Ds. Bouma was trots toen hij samen met zijn dochtertje de eerste steen van de Gereformeerde kerk aan de Kampweg mocht leggen.

In 1910 is deze kerk door de gereformeerde gemeente in Doorn in gebruik genomen.De kerk heeft een markante ligging aan de Kampweg. Het gebouw is opgetrokken uit baksteen en heeft een kruisvormige plattegrond.
Architect J.C. Wentink heeft het gebouw ontworpen met in de voorgevel grote vensters met ronde bogen en glas-in-lood en ook een zogeheten rosetvenster. De voorgevel loop uit in een klokketoren met een spits, gedekt met leien.
In 1963 was de kerk toe aan een ingrijpende verbouwing. Het voorportaaltje verdween en de vaste banken verdwenen ook uit de kerk. Ook werd aan de achterzijde een deel aangebouwd. Na het samengaan van de Gereformeerde kerk en de Ned. Hervormde kerk in een PKN-gemeente (rond 2006) ging de kerkelijke gemeente naar de Maartenskerk.
De voormalige gereformeerde kerk kreeg een andere functie en nu huist Welnuh er. Ook werd er wederom drastisch verbouwd. Het ooit verdwenen voorportaaltje werd weer herbouwd en de aanbouw van 1963 verdween weer.
Tekst: Roland van Barneveld



Reacties (3)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl